The Other Side (2)

 

 

 

 

Dit is de 2de ruwe versie van The Other Side. Enjoy!

 

 

 

Ze lag op iets zachts, niet hard, maar haar lichaam lag comfortabel, haar hoofd iets hoger. Haar ademhaling verliep oppervlakkig en het kostte haar veel moeite  om bewust te voelen. Een zware opgave, vond ze. Op de achtergrond was er  geroezemoes, maar door de energie om bewust te voelen, gleed ze weg naar de  andere kant.

 

De  kant waar ze zich niet meer bewust was van haar omgeving en eigen lichaam. De  kant waar alles wat op haar af kwam voor vraagtekens zorgde. De vraagtekens  leidden tot frustratie. De frustratie sloeg om in woede en daardoor kon ze niet  meer helder denken. Niets maakte nog zin uit en dat zorgde voor angst. Een  angst waar ze niets tegen kon beginnen omdat ze zich niks leek te herinneren.  Niets over zichzelf, niets over anderen, geen situaties…

 

De incoherente  gedachten gleden voorbij zonder dat ze er één goed kon vastgrijpen. Al was het  maar iets klein. Iets dat haar wat sterkte of hoop zou kunnen geven. De flitsen  raasden voorbij en in stilte schreeuwde ze doodsangsten uit.

 

De  perioden waarbij ze zich bewust werd van haar lichaam werden soms wat langer.  Het kostte minder energie om haar lichaam te voelen en verschillen te merken in  het geroezemoes op de achtergrond. Meestal hoorde ze rechts van haar geluid.  Een stem? Ze voelde dat haar hand werd gestreeld en gekust. Soms werd haar hand  ook wat vochtig en ze voelde de trillingen van het snikken door haar eigen  lichaam wanneer het bed schokte.    Ze vond het vervelend dat ze de persoon niet kon troosten. Wie zou er om haar  huilen? Moeder, vader? Zus of broer? Een lieve tante of grappige oom? Had ze  eigenlijk wel een tante? Of was het nog iemand anders? Toen ze de mogelijkheden  overliep, kon ze nergens een gezicht bij plakken. Was ze alleen? Of had ze een  bonte vriendenkring? Ze kon het zich niet herinneren.

 

Na  een tijdje, ze wist niet hoe lang, leerde ze onderscheid te maken in de  geluiden rondom haar. Op de achtergrond stond de radio aan waarbij afwisselend  muziek speelde en mensen praatten. Naast haar was iemand aan het vertellen,  maar ze wist niet tegen wie. Er kwam geen respons. Af en toe hoorde ze ook voetstappen  in de kamer en dan stopte de persoon naast haar met praten. Op gedempte toon  werden woorden gewisseld, maar ze had geen idee waarover het ging. Daarna terug  voetstappen maar deze keer werden ze stiller. Ze hoorde naast zich een zucht en  toen begon de stem opnieuw met praten. Het was een geruststelling om te weten  dat er nog iemand anders in de kamer was. De geluiden werden wat zachter en ze  voelde dat ze terug moe werd.

 

De  geruststellende stem leek te verdwijnen en ze vocht tegen de duisternis, tegen  de Andere Kant die haar onbegrijpelijke vreselijke taferelen liet zien.  Verschillende stemmen raasden door haar hoofd; een sussende tegen een harde;  venijnig tegen schreeuwende; gesnik…

 

En  dan kwamen de beelden. Verschillende mensen, moeilijk te onderscheiden. De  stemmen er door heen. Felle lichtflitsen maar wat ze wel herkende was het rood  dat zich verspreidde. Het droop van de mensen, op de grond in een plas dat  groter en groter werd. Er werd in wanhoop geschreeuwd en woedend gebruld. Er  werd gesmeekt, gebeden, gefluisterd, maar het bloed bleef maar stromen.  Lichamen lagen verspreid met lelijke gapende wonden. Overal rond haar leken de  lichamen naar haar toe te reiken. Bebloede handen probeerden zich aan haar vast  te klampen. Ze probeerde alles van zich af te slaan, handen los te rukken, maar  het leek alsof ze betonnen stenen probeerde los te peuteren. Geen enkele hand  gaf mee. Ze draaide zich met haar rug naar de gruwelijke beelden en probeerde  ondanks het gewicht dat haar naar beneden sleurde, weg te lopen naar de kant  waar de duisternis nog donkerder leek. Links en rechts kwamen nog andere mensen  op haar af. Sommige zonder ogen, anderen met een dichtgenaaide mond, gedaantes  zonder ledematen. Ze kwamen op haar af met smeekbeden leek het wel. De één al  wat luider dan de ander maar voor haar leek het één grote warboel. Ze kon  nergens iets uit opmaken. De woorden werden in allerlei talen gesproken en ze  vulden haar hoofd. Met haar handen over haar oren probeerde ze tussen en langs  de wezens te lopen die met de seconde minder menselijk leken. Het geluid bleef  echter door haar heen snijden tot diep vanbinnen en het vreette zich in haar  vast. Net wanneer ze dacht dat ze ver genoeg uit hun buurt was, voelde ze de  grond onder zich wegzakken. Met haar handen probeerde ze iets vast te grijpen  dat haar val zou stoppen, maar ze ving alleen maar lucht.

En  toen was er niks meer. Ze hoorde enkel nog een ademhaling. Haar eigen  ademhaling, besefte ze.

3 Responses to The Other Side (2)

  1. Pingback: Fictie: The Other Side | Helina...

  2. kerro says:

    Knap geschreven, boeiend en smakend naar een vervolg 

    Ze lijkt te ontwaken.. maar uit wat?

    Dromen…nachtmerries.. waar kennen we dat van?

  3. Andy says:

    Knap geschreven, beetje verwarrend soms vind ik maar dat kan aan mij liggen 🙂 Het maakt in elk geval nieuwsgierig naar meer dus ik kijk uit naar het vervolg :p

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Content Protected Using Blog Protector By: PcDrome.